مقصود بهائيان از اين كه اديان گوناگون یکی هستند و وحدت دارند، اين نيست كه فرقه ها و سازمان های دينی گوناگون یکسان و عین هم هستند. بلكه ايشان معتقدند تنها يک دين وجود دارد و تمام پيامبران الهی در يک روند تكاملی ماهيت همين دين واحد را به تدریج ظاهر ساخته اند. همۀ اديان بزرگ جهان جلوه های يک نقشۀ واحد الهی هستند كه به تدریج ظاهر می شوند، نقشه ای که حضرت بهاءالله آن را «دین الله من قبل و من بعد» توصیف می کنند، دین تغییر ناپذیر الهی که ازلی و ابدی است.

مردمانی از پیروان سابق همۀ ادیان بزرگ جهان دريافته اند كه بشارت ها و وعده های موجود در اعتقادات دینی شان در دیانت بهائي تحقّق می يابد. بهائيانی نیز که بومی آمريكايی، آفريقايی و ... بوده اند، تحقق پيشگويی های آینده را در تعاليم بهائی می يابند.

برای بهائيان يهودی تبار، حضرت بهاءالله همان ظهور «رب الجنود» موعود است كه «با ده هزار تن از مقدسين» از ملكوت نزول می كند. حضرت بهاءالله از نسل حضرت ابراهيم و «نهالی از تنۀ يسّی» بودند و آمده اند تا ملتها را به مسيری هدايت فرمايند كه «شمشيرها را شکسته، به گاوآهن» تبدیل کنند. بسياری از ويژگی های تبعيد ناخواستۀ حضرت بهاءالله به سرزمين اسرائيل و وقايع دیگری در دوران حيات حضرت بهاءالله و پس از آن را می توان به عنوان تحقق وعده های فراوان كتاب مقدس تلقی كرد.

برای بهائيان بودايی تبار، حضرت بهاءالله تحقق بشارت ظهور «بودايی به نام ميترا، بودای اخوت جهانی» محسوب می شوند كه طبق سنت بودايی، برای تمامی نوع بشر صلح و روشنگری به ارمغان خواهد آورد. ايشان تحقق بسياری از وعود دینی شان را در اين ظهور مشاهده می كنند، از جمله اين واقعيت كه بودا ميترا از «غرب» می آيد- به خاطر بياوريم كه ايران در غرب هندوستان واقع است.

برای بهائيانی كه دارای سابقۀ هندو هستند، حضرت بهاءالله حكم تجسّد و تجسّم جديد كريشنا، «آواتار دهم» و «روح اعظم» را دارند. ايشان همان كسی هستند كه «نه زاده می شود و نه می ميرد»، كسی كه «هرگاه نيكی ضعيف شود»، «در هر عصر و زمان» باز می گردد تا همچنان كه در بهاگاوات گيتا بشارت داده شده است، «درستكاری را بر پای دارد».

برای بهائيان مسيحی تبار، حضرت بهاءالله تحقق بخش وعود ظاهراً متناقض كتاب مقدس دربارۀ رجعت مسيح «در جلال اب سماوی» و چون «دزدی در شب» هستند. اين كه دیانت بهائی در سال ۱۸۴۴ میلادی تأسيس شد، با بسياری از وعود مسيحی مرتبط است. برای مثال بهائيان به اين نكته توجه دارند كه آفريقای مركزی سرانجام در دهۀ ۱۸۴۰ به روی مسيحيت گشوده شد و اين اتفاق عموماً به عنوان تحقق اين وعده مورد توجه قرار گرفت كه مسيح زمانی بازخواهد گشت كه «انجيل ׳به تمام امتها׳ موعظه شود». بهائيان در تعاليم حضرت بهاءالله تحقق اين وعدۀ حضرت مسيح را می يابند كه تمام امتها را با يكديگر جمع خواهد كرد، چنان كه «يک گله و يک شبان» باشند.

برای بهائيانی که قبلاً مسلمان بوده اند، حضرت بهاءالله تحقق وعود قرآن در مورد ظهور «يوم الله» و «نبأ عظيم» هستند كه در آن «الله»، يعني خداوند در «ظلل من الغمام» یعنی در سايۀ ابرها خواهد آمد. آنها در وقايع پرشور ظهور دیانت بابی و بهائی تحقق بسياری از احاديث حضرت محمد را می يابند كه تا آن زمان اسرارش بر هيچ كس آشكار نبود.